Wyzwanie kulturowe

Jak wytłumaczyć mieszkańcom Wielkiej Brytanii, czym tak naprawdę jest Rzeszów i dlaczego to właśnie tutaj bije serce tej opowieści? Praca nad przekładem The Rzeszów Quest (w oryginale pióra Marioli Bęc) była fascynującą podróżą uświadamiającą, że tłumaczenie literatury obyczajowej to coś znacznie więcej niż mechaniczna zamiana słów. Moim głównym celem było zbudowanie dla angielskiego czytelnika pomostu, który pozwoli mu w pełni poczuć specyfikę tego wyjątkowego miejsca, bez gubienia jego lokalnego, autentycznego charakteru.

Język PRL-u: Smaki i cienie lat 70.

Największym wyzwaniem – a zarazem największą satysfakcją – okazało się wierne oddanie realiów PRL-u. Aby angielski odbiorca mógł realnie współodczuwać z bohaterami, konieczne było nie tylko zręczne przetłumaczenie ich specyficznego, pełnego epokowych niuansów idiolektu, ale przede wszystkim uchwycenie prozy życia szarego człowieka w rzeszowskiej rzeczywistości lat 70. Przełożenie tamtej nostalgii, absurdów codzienności i unikalnego klimatu na język angielski wymagało stworzenia całego mikroświata, w którym brytyjski czytelnik poczuje się tak, jakby sam spacerował ulicami dawnego Rzeszowa.

„We learned to weave our dreams between the grey concrete of the housing blocks and the strict limitations of our ration cards. It wasn’t much, but it was our paradise, built entirely on hope and black-market coffee”.

– The Rzeszów Quest,
Mariola Bęc

---